Εργασία στη σεζόν: προκλήσεις, συναισθήματα
και μαθήματα ζωής
Η επαγγελματική μας ταυτότητα δεν είναι πάντα μια
ευθεία γραμμή. Συχνά είναι μια διαδρομή με
στροφές, παύσεις και απρόσμενες στάσεις.
Μία από αυτές τις στάσεις, για μένα, είναι η εργασία στη σεζόν.
Παρότι είμαι λογοθεραπεύτρια με μεταπτυχιακές σπουδές στην Ειδική
Αγωγή, τα τελευταία δύο καλοκαίρια επιλέγω να εργάζομαι σεζόν, με πιο
πρόσφατη εμπειρία μου τη δουλειά σε μίνι μάρκετ. Η μετάβαση αυτή δεν
ήταν εύκολη, ούτε πρακτικά ούτε συναισθηματικά.
Η πρόκληση της αλλαγής ρόλου. Όταν έχεις επενδύσει χρόνια σπουδών,
κόπου και προσωπικής ταυτότητας σε ένα επάγγελμα υγείας, η
απομάκρυνση από αυτό, έστω και προσωρινά, συνοδεύεται από
ερωτήματα όπως «Κάνω πίσω;», «Ακυρώνω τις σπουδές μου;», «Πώς θα
με δουν οι άλλοι;». Η εργασία στη σεζόν είναι απαιτητική, με γρήγορους
ρυθμούς, πολλές ώρες, σωματική και ψυχική κούραση. Δεν υπάρχει το
“ασφαλές πλαίσιο” του θεραπευτικού χώρου, ούτε ο χρόνος για
επεξεργασία.
Υπάρχει όμως η άμεση επαφή με ανθρώπους κάθε ηλικίας,
κουλτούρας, διάθεσης και αυτό από μόνο του αποτελεί μια
διαφορετική, αλλά εξίσου έντονη πρόκληση.
Η σεζόν δεν είναι μόνο τουρισμός και καλοκαίρι. Είναι
μοναξιά, προσαρμογή, αποχωρισμός, κόπωση. Είναι μέρες που νιώθεις
«εκτός τόπου», αλλά και στιγμές που ανακαλύπτεις δυνάμεις που δεν
ήξερες ότι έχεις.
Υπήρξαν στιγμές που ένιωσα ότι αφήνω πίσω ένα
κομμάτι του εαυτού μου. Υπήρξαν όμως και στιγμές
που ένιωσα περήφανη για την αντοχή μου, την
ευελιξία μου και την ικανότητά μου να στέκομαι σε
ένα εντελώς διαφορετικό περιβάλλον.
Η σεζόν σου προσφέρει μαθήματα ζωής που τελικά μένουν!
Αυτό που συνειδητοποίησα είναι ότι η λογοθεραπεία δεν είναι μόνο ο
χώρος όπου εργάζομαι. Είναι ο τρόπος που επικοινωνώ, που ακούω, που
παρατηρώ. Στη σεζόν, αυτές οι δεξιότητες όχι μόνο δεν χάνονται, αλλά
ενισχύονται:
Η ενσυναίσθηση απέναντι σε κουρασμένους και απαιτητικούς
πελάτες.
Η σαφής και λειτουργική επικοινωνία σε συνθήκες πίεσης.
Η προσαρμοστικότητα και η διαχείριση του άγχους.
Η κατανόηση ότι κάθε άνθρωπος κουβαλά κάτι αόρατο.
Έμαθα επίσης ότι η αξία μου ως επαγγελματίας δεν αναιρείται από μια
διαφορετική δουλειά. Αντίθετα, εμπλουτίζεται. Η σεζόν με έφερε πιο
κοντά στην πραγματική ζωή, στις αντοχές μου και στα όριά μου.
Η εργασία στη σεζόν δεν είναι αποτυχία ούτε πισωγύρισμα. Για πολλούς
από εμάς είναι μια αναγκαία στάση, μια εμπειρία ζωής, ένα σχολείο. Δεν
μας ορίζει αποκλειστικά, αλλά μας διαμορφώνει. Και ίσως τελικά το πιο
σημαντικό μάθημα είναι αυτό: δεν είμαστε μόνο ο τίτλος του
επαγγέλματός μας αλλά είμαστε το σύνολο των εμπειριών μας.
Βλάχου Ευγενία