Ο Μανιός, η Μαίρη, ο Θωμάς, η Αθηνούλα, η Καλλιόπη, ο Αργύρης, ο
Στυλιανός, ο Χρήστος,ο Μηνούλης, η δύο Τούλες, η Ελένη, ο Κώστας, κι όλη
η υπόλοιπη
παρέα,αρχίζουν το φτιασίδομα απο νωρίς,
Αη Γιαννιού σήμερα και η παρέα θα μαζευτεί στην Ελεούσα, την Παναγιά
της Γειτονιάς τους. Αυτή που τους βλέπει με το μάτι της ακούραστα, στις
χαρές και τις λύπες τους. Σακάκια τα πίσω μπρός, καπέλα γυρισμένα
ανάποδα,φορέματα παρδαλά, οι γκλίτσες στα χέρια, ζωγραφιστά μουστάκια κι
έτοιμα τα καρναβάλια! Περιμένουν τον “Σαφλιάνη”, ακούγεται το κλαρίνο του καθώς κατεβαίνει τα σκαλοπάτια στους “Άγιους Τρείς”…“Σ’ αυτό το σπίτι που ‘ρθαμε, κέρνα μας κέρνα μας…”.Το σύνθημα δόθηκε και η Κυρα Βιργινία, η μάνα του Χρήστου η αγαπημένη, βγάζει τους νταμπλάδες με τα λουκάνικα, να κι οι Σαρμάδες της Κυρίας Παναγιώτας.Κρασί απ΄ αυτό που απ’ τον Οκτώβρη ωριμάζει στα κατώγια. Κόκκινο, γιορτινό να ζεσταίνει το μέσα τους.
Σιγά σιγά ανηφορίζουν για Ομόνοια,
αρχίζουν οι επισκέψεις στους Γιάννηδες. Τα κορίτσια της παρέας,
προστατευμένα απ΄τα αγόρια τα ξένα, μη τα πειράξει κανείς. Τα αγόρια
γύρω τους με τις γκλίτσες στον αέρα. Κλαρίνα, ζουρνάδες, μυρωδιά απο
σαρμάδες, όλα γίνονται ένα στον κρύο αέρα του Γενάρη.Χορεύουν,
γελάνε,μερακλήδες ολοι στο άκουσμα του κλαρίνου. Ελάχιστα πίνουν… κάνουν
κέφι μόνο και μόνο απ’την παρέα τους και τα πειράγματα μεταξύ τους.Ο
Μανιός πρώτος να χορεύει τη Γκάϊντα, πιασμένος χέρι χέρι με τον Μηνά,
τον αδερφό του, κι όλα τα κορίτσια της παρέας να τον θαυμάζουν.Όλα τα
παιδιά με καλή διάθεση, καλή καρδιά. Κι όσο τα χρόνια περνούν, οι πιο
πολλοί απο αυτούς, φίλοι καλοί, αρχίζουν να παντρεύονται και να γίνονται
οικογένεια.Και συνεχίζουν να γλεντάνε..Όπως μόνο αυτοί ξέρουν.
“ΤΑ ΚΑΛΑ ΠΑΙΔΙΑ” το όνομα της παρέας
τους. Παρέα που μέχρι σήμερα νοσταλγούν όλοι όσοι έχουν μείνει. Ο
Μανιός, ο Αργύρης, ο Χρήστος, ο Στελιανός, ο Θωμάς.. και ίσως κι άλλοι
αρκετοί κοιτάζουν τα καρναβάλια απο ψηλά, κι εγώ έχω ακόμη την τύχη να
ακούω την ιστορία για τα “ΚΑΛΑ ΠΑΙΔΙΑ” απ’ την γιαγιά μου την Μαίρη που
νοσταλγεί εκείνες τις στιγμές, κοιτάζοντας απ’ το παράθυρο τα σημερινά
“Ραγκουτσάρια” και μας λέει απ΄την καρδιά της, “Οσο μπορείτε να
γλεντάτε, πιο πολύ, χορέψτε και γελάστε”
Το Κείμενο αυτό, αφιερώνεται στην αγνή παρέα “ΤΑ ΚΑΛΑ ΠΑΙΔΙΑ” στην
παρέα του παππού μου του Μανιού και της γιαγιάς μου της Μαίρης, σε
αυτούς που έφυγαν και σε αυτούς που βρίσκονται ακόμη ανάμεσα μας και
έχουμε την τύχη να ακούμε τις πιο όμορφες ιστορίες και να καταλαβαίνουμε
πως ήταν τότε το ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ ΤΗΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ.
Και του Χρόνου!!!
Άννα Λάτσιου